Instagram’a Bağlanmak İçin Ne Yapmalıyım? Kayseri’de Bir Gencin İçinden Geçenler
Bazen en küçük şeyler insanın içinde en büyük fırtınaları koparıyor. Ben 25 yaşında, Kayseri’de yaşayan, defterlerine sürekli bir şeyler karalayan biriyim. Günlük tutmayı bırakmaya çalıştım ama olmadı. Çünkü bazı duygular sadece yazınca biraz hafifliyor.
Bu yazıyı da öyle bir gecenin sabahında yazıyorum ki, hâlâ içimde garip bir sıkışıklık var. Sebebi çok basit gibi görünüyor: Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım? Ama aslında mesele hiçbir zaman sadece bir uygulama değil.
Her Şey Bir Akşam Başladı
O akşam hava soğuktu. Kayseri’nin kışını bilen bilir, insanın içine işleyen bir sessizlik vardır. Sokaktan geçen arabaların sesi bile donuk gelir. Ben odama çekilmiş, telefon elimde boş boş ekrana bakıyordum.
Uzun zamandır paylaşım yapmamıştım. Aslında paylaşmak istiyordum ama bir türlü içimden gelmiyordu. Sanki herkes çok ilerlemiş, ben yerimde sayıyormuşum gibi hissediyordum. O yüzden kendi kendime sordum:
“Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım?”
O an bu soru bana teknik bir şey gibi gelmedi. Daha çok, “insanlarla nasıl yeniden bağ kurarım?” gibi hissettirdi.
Bağlanmak Sadece Bir Giriş Yapmak Değilmiş
Telefonu elime aldım, uygulamayı açtım. Şifreyi girdim. Ama içimdeki o tuhaf boşluk geçmedi. Giriş yapmıştım ama sanki hiçbir yere bağlanmamışım gibi hissettim.
O an fark ettim: Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım sorusu aslında sadece bir uygulamaya giriş yapmak değilmiş. İnsan bazen sadece bir platforma değil, kendi duygularına bağlanmak istiyormuş.
Defterimi açtım. Şöyle yazmışım o gece:
“Bağlanmak istiyorum ama nereye?”
O satırı yazarken bile boğazım düğümlendi. Çünkü gerçekten bilmiyordum.
Bir Fotoğraf, Bir Eski Ben
Bir süre sonra galerime girdim. Eski fotoğraflara baktım. Daha önce paylaştığım bir fotoğrafı gördüm. Gülüyorum. O anki ben, bugünkü halimden o kadar farklı ki…
O fotoğrafın altına o zamanlar yazdığım şeyleri hatırladım. Daha umutluydum. Daha hafiftim. Şimdi ise aynı uygulamayı açıyorum ama içimde başka bir ağırlık var.
Yine sordum kendime:
“Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım ki tekrar böyle hissedeyim?”
Ama cevap gelmedi.
Arkadaşımın Mesajı ve Kırılma Anı
Tam o sırada eski bir arkadaşım mesaj attı. Uzun zamandır konuşmuyorduk. Sadece “Nasılsın?” yazmıştı.
Basit bir soru ama ben o an sanki yıllardır beklediğim bir kapı açılmış gibi hissettim. Hemen cevap verdim. Sonra fark ettim ki, aslında benim derdim Instagram değilmiş. Ben insanlarla yeniden temas kurmak istiyormuşum.
Ama işte orada bir başka gerçek daha vardı: Ben o teması nasıl kuracağımı unutmuş gibiydim.
Telefonu kapattım. Bir süre karanlık odada oturdum. Hiçbir şey yapmadım. Sadece düşündüm.
Yalnızlık En Çok Sessizlikte Konuşuyor
Kayseri’de geceler bazen çok sessiz oluyor. O sessizlikte insan kendi sesini daha net duyuyor. Ben de o gece kendi iç sesimi duydum:
“Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım?”
Ama bu kez cevap aramıyordum. Sadece sorunun içinde kalmıştım.
Çünkü bazen insan cevap istemez. Sadece anlaşılmak ister.
Ertesi Gün: Aynı Soru, Farklı His
Sabah uyandığımda ilk işim yine telefona bakmak oldu. Bildirim yoktu. Aslında beklemiyordum ama yine de küçük bir hayal kırıklığı hissettim.
Kahvemi yaparken kendime kızdım. “Neden bu kadar önem veriyorsun?” dedim. Ama içimden başka bir ses daha vardı: “Çünkü bağ kurmak istiyorsun.”
O gün tekrar Instagram’a girdim. Profilime baktım. Bio kısmını değiştirdim. Bir şeyler yazdım, sildim, tekrar yazdım.
“Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım?” sorusu bu kez daha pratik bir şeye dönüşmüştü ama duygusu hâlâ aynıydı: eksiklik.
Küçük Bir Video ve Büyük Bir His
Akşam olduğunda bir video izledim. Eski bir arkadaşımın hikayesine denk geldim. Gülüyordu, bir yerdeydi, hayatına devam ediyordu.
Ben ise o an sadece izliyordum.
İçimde garip bir şey oldu. Ne kıskançlık ne sevinç… Daha çok “geride kalmışlık” gibi bir şey.
Telefonu kapattım ve yatağa uzandım. Tavanı izledim.
“Ben neden bağlanamıyorum?”
Bu soru artık teknik değildi. Çok daha kişisel bir şeydi.
Bir Günlük Sayfası: Gerçek Duygular
O gece defterime şunu yazdım:
“Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım bilmiyorum. Ama sanırım önce kendime bağlanmam gerekiyor.”
Yazarken gözlerim doldu. Çünkü bunu ilk kez bu kadar açık yazıyordum.
Ben aslında sadece bir uygulamaya girmeye çalışmıyordum. İnsanlara, geçmişime, hatta kendimin eski haline ulaşmaya çalışıyordum.
Küçük Bir Değişim
Sonraki günlerde bir şeyleri zorlamamaya başladım. Daha az düşündüm. Daha çok hissettim.
Bir fotoğraf paylaştım. Büyük bir anlamı yoktu. Ama altına uzun bir şey yazmadım. Sadece “buradayım” gibi bir şey hissettim.
Ve garip bir şekilde iyi geldi.
Bağlanmak Yavaş Yavaş Oluyormuş
Zamanla fark ettim ki Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım sorusunun tek bir cevabı yok. Bazen sadece uygulamayı açmak değil, kendini açmak gerekiyormuş.
Bazen bir mesaj atmak, bazen bir fotoğraf paylaşmak, bazen de hiçbir şey yapmadan sadece izlemek bile bağ kurmanın bir parçasıymış.
Son Söz Gibi Değil, Bir Devam Gibi
Şimdi geriye dönüp baktığımda o ilk geceyi hatırlıyorum. Telefon elimde, içim dolu, sorularla boğuşurken.
Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım diye sormuştum.
Belki de cevap hâlâ tam olarak yok. Ama artık şunu biliyorum: bağlanmak sadece giriş yapmak değil. Bazen insanın kendine dönmesi, bazen birine “nasılsın” demesi, bazen de sadece sessizce beklemesi.
Ve ben hâlâ öğreniyorum.
Okuyucularımıza “Instagram’a bağlanmak için ne yapmalıyım” konusunda faydalı bilgiler sunmaya çalıştık. Sinay ekibi olarak bizi okumaya devam edin!