Ateş Böceği Işığa Gider Mi?
Bir Yıldızın Peşinden
Bir sabah uyandığımda hava, Kayseri’nin o alışık olduğumuz serinliğini taşıyordu. Şehrin gürültüsünden uzak, biraz daha sakin, biraz daha dingin bir yer arayarak yürüyordum. Ama içimde kopan fırtınayı hiç kimse görmüyordu. Belki de bu yüzden, orada bir ateş böceği gibi hissediyordum: Aydınlık bir ışığa doğru gitmek isterken, bu yolun beni nereye götüreceğinden habersizdim.
Ateş böceği ışığa gider mi? O kadar çok düşündüm ki, bir zamanlar umutla bakarak gittiğim her ışığın, sonunda bana nasıl hayal kırıklığı olarak döndüğünü hatırladım. Ve her seferinde bir ateş böceği gibi, karanlıkta parlamaya devam ettim, belki de aradığımı bulamadan…
Bir Işığa Doğru
Gençlik, bazen en büyük hayal kırıklıklarına yol açar. Kendimi buna teslim etmeye başladım, ama ondan da kaçamıyordum. Gözlerim, hayatı arayan bir ateş böceği gibi, ışığı bulmaya çalışıyor, ama bulduğumda onun ne kadar yanıltıcı olduğunu fark ediyordum. O anlarda, ışığın sıcaklığını değil, sadece soğuk yansımasını hissediyordum.
Geceyi hatırlıyorum, bir sabahın yaklaşırken… Bazen bir düşünce ya da bir anı, seni bir yerden başka bir yere sürüklüyor. Kayseri’nin o bilindik ışıkları, yukarıya doğru bir yokuş gibi uzanırken ben de, kendi içimde, bir yön arıyordum. O an, bir ateş böceği gibi hissediyordum: Bir ışığa doğru sürükleniyorum ama bu ışık gerçekten doğru bir yer mi?
Çocukken, ışık her zaman güzel bir şeydi. Ama büyüdükçe, ışıkların da yarattığı gölgelerle birlikte gelmesi gerektiğini anladım. O yüzden, bazı ışıklara yakınlaşmak insanı iyileştirebilirken, bazıları da derinden acıtıyordu. Bazen, hiç fark etmeden, yanılgılar içine sürükleniyordum. Ama yine de, ne olursa olsun, parlamaya devam ediyordum.
Ateş Böceği ve Hayal Kırıklığı
Kimi zaman ateş böceği olmak o kadar zordu ki. Kendimi, gözlerimdeki ışıkla başkalarına yardımcı olmaya çalışan bir yaratık gibi hissediyordum. O kadar ışık yayıyordum ki, etrafımdakiler hep buna hayran kalıyordu. Ama ben, o ışığın ne kadar kısa süreli olduğunu biliyordum. Bir an sonra kaybolacak, yeniden karanlıkta bulacak ve tekrar bir ışığa doğru gidecektim.
Bir arkadaşım vardı, Asya. Onunla çok uzun zamandır konuşmuyorduk ama geçen akşam bir tesadüf sonucu karşılaştık. O, hayatın çok basit olduğunu düşünüyor; bir hedefe doğru yürümek ve onun peşinden gitmek. Ama bazen bu hedefin nereye gittiğini görmek, hiç de o kadar kolay olmuyor. Bir zamanlar ben de onu takip ederdim, fakat her seferinde ışık, bana karanlık olarak dönüyordu.
O akşam, kaybolmuş hissettiğimi söyledim ona. Benim gibi birinin bu kadar kaybolmuş olması, biraz garip gelmişti. Ama o bana, “Bazen sadece ışığa gitmen gerek” dedi. Kafam karıştı. Bir ateş böceği gibi ışığa gitmek… Ama nasıl? Işığın ne kadar geçici olduğunu bildiğimi ona anlatamadım. Işığa gitmek, doğru yolda olmak anlamına mı geliyordu?
Ve o anda bir şey fark ettim. Belki de ışığa gitmek, bir hedefe ulaşmak değil, sadece o anın tadını çıkarabilmekti. Yani, bir ateş böceği gibi, hep aynı ışığa yönelmek yerine, sadece parlayarak yol almak gerekebilir. Belki de bazen, ışığı bulmaya çalışırken kendimizi kaybederiz. Ama gerçekten aradığımız şey, en başta düşündüğümüz kadar uzak değildir.
Sonunda Işık
Gecenin sonunda bir an durup dışarıya baktım. O kadar yıldız vardı ki, her biri bir başka umut, bir başka hayal gibi parlıyordu. Gözlerimden akan yaşları fark etmedim bile. Belki de ağlamıştım ama, işte o an, ateş böceği gibi hissettim: ışığa doğru gitmek, sadece bir yol değil, bir anlam taşıyordu. Belki de ışığa gitmek, bazen yola çıktığın şeyin seni nereye götüreceğini bilememekti. Ama yine de parlıyordum, hayatın her karanlık anına karşı. Çünkü belki de, ışığa gitmek için kaybolmam gerekirdi… O zaman bir gün, gerçekten bulunduğum yeri görebilecektim.
Ve işte o an, ateş böceği ışığa gider mi sorusunun cevabını öğrendim. Evet, ateş böceği ışığa gider, ama oraya ulaşması gerekmiyor. Çünkü ışık, yolculuğun kendisinde gizlidir.
—
İçimde bir umut ışığı yanmaya başladı. Işığa gitmek, yalnızca bir amaç değildi, bu yolda kaybolmak ve her kayboluşta biraz daha parlamakti. Ateş böceği gibi hissetmeye devam edeceğim.